Sunday, January 31, 2010

SEORANG ANAK KECIL






seorang anak kecil
memegang senapang kayu
berlari mengejar mimpi
di padang harapan dengan
kaki telanjang
pada kerut wajah kesayuan
lusuh baju warna kepudaran
senteng celana
dia menggantung harap
pada rimbun bahagia impiannya
pada derita helaian daun kering
menjinjing semalam tanpa kasihan.

seorang anak kecil
setianya mendukung payah
merenung warna warna pelangi
pada kelat hidup yang masih tersisa
penuh harap
bahagia menyapa
di hujung usia...

kuantan
pahang

2 comments:

kelompen said...

salam qasih
puisi yg baik
seorang kanak2 dlm ruang nya
seadanya, tp penuh harapan dan
mimpi, smoga dia akan menjumpainya
suatu masa nanti.

Qasih said...

trima kasih kelompen..zaman yang paling indah ialah zaman kanak2..walau tidak punya apa2 cuma impian yang digalas namun hati ikhas dalam menjalani kehidupan..